فرمود : يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ . 369 و در احاديث وارد شده كه خداى تعالى ساكن مىگرداند در اعراف طائفه‌اى از خلق را كه مستحق نشده‌اند به اعمال حسنهء خود ثوابى را و مستحق خلود جهنم نيز نشده‌اند ايشان‌اند مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ كه خدا فرموده است از براى ايشان شفاعت مىباشد و پيوسته در اعراف هستند تا رخصت دهند ايشان را كه داخل بهشت شوند به شفاعت حضرت رسول ( ص ) و حضرت امير ( ع ) و ائمّه ( ع ) . 370 و بعضى گفته‌اند كه اعراف مسكن چند طايفهء ديگر نيز خواهد بود كه مكلف نبوده‌اند تا به اعمال مستحق بهشت يا جهنم شوند پس خدا ايشان را در اينجا ساكن كند و عوض دهد بر الم‌هاى دنيا به نعمتى چند كه پست‌تر است از منازل اهل ثواب و به اينها كه ذكر كرديم عقل ابا ندارد و اخبار در اين باب وارد شده است و حق تعالى حقيقت حال را بهتر مىداند و آنچه متيقّن است آن است كه اعراف مكانى است ميان بهشت و جهنم و مىايستند در آنجا حجّت‌هاى خدا ، و در قيامت جماعتى از مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ در آنجا خواهند بود و بعد از آن خدا داناتر است كه حال ايشان چگونه خواهد شد . 371 و كلام شيخ ( قدّس سره ) نيز مثل كلام صدوق ( قدّس سره ) است و مجلسى ( قدّس سره ) فرموده كه احاديث بسيار از ائمّه ( ع ) وارد شده است كه مائيم اصحاب اعراف كه مىشناسيم هر كسى را به سيماى او و هر كه ما را مىشناسد و ما او را مىشناسيم او را داخل بهشت مىكنيم و هر كه شيعهء ما نيست و ما او را نمىشناسيم داخل جهنم مىكنيم . 372 و در روايات ديگر وارد شده است كه در اعراف جمعى از مستضعفين عامه و مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ و فسّاق شيعه كه حسنات و سيّئات ايشان برابر باشد خواهند بود و مقتضاى جمع بين الاخبار آن است كه اصحاب اعراف كه حاكم در اعرافند رسول خدا ( ص ) و ائمه ( ع ) خواهند بود كه مؤمنان حقيقى را اول مرتبه روانهء بهشت مىگردانند و از صراط مىگذرانند و دشمنان خود و كفار و مخالفان متعصّب را به جهنم مىفرستند و جمعى از فساق شيعه و مستضعفان عامه ، كه بعد از اين مذكور خواهند شد ان شاء اللّه ، اهل اعرافند كه ايشان موقوف مىمانند در اعراف و آخر جميع ايشان به شفاعت حضرت رسالت ( ص ) و اهل بيت او داخل بهشت مىشوند يا بعضى از ايشان كه قابل شفاعت هستند داخل بهشت مىشوند و بعضى هميشه در اعراف مىمانند و هر دو محتمل است . 373